مردی که زیاد می‌دانست ****ترجمه یاشار یشمی ****
piebaldcrow@gmail.com
این فیلم در سالِ ۱۹۳۴ ساخته شده است
هیچکاک بعدها این فیلم را در سال ۱۹۵۶ در آمریکا بازسازی می‌کند
[ هیاهوی مردم ]
[ نفس نفس زدنِ مردم ]
[ هیاهوی پرهیجان ]
[ خنده]
شما حالتون خوبه جنابِ آقا؟
‫بهتره از پرستارم بپرسی.‫‫‪‫‫‫‫‫‫
انگلیسی من انقدر خوب نیست تا بدونم حالم چطوره‫.‫
به نظر می‌رسه دخترِ من قبل از این که وقتش برسه کله مغزی شده... مگه نه؟
‫«کله مغزی»؟ یعنی چی؟
‫- این فقط یک نحوه‌ی ابراز حالته. ‫- شانس آوردی که تا حالا از سرما نمردی.
‫سلام لوئیس... واو. ‫خوبه که حداقل کلتو به باد ندادی.
‫- شرمنده که ناراحتت کردم ‫- بی خیال. اتفاق خیلی ناشـ...
‫ناشیانه‌ای بود.
‫- حالا [بسه دیگه] همراهم بیا ‫به اندازه‌ی کافی این‌جا بودیم دیگه.
‫خب... به نظرم من دیگه باس برگردم به هتل.
‫- دیگه نمی‌پری؟ ‫- نه دیگه. این شانسِ آخرم بود.
‫اوه... تقصیرِ شما بود ای خانمِ وهم‌انگیز!
‫نخیرم. ‫تقصیرِ این سگِ کوچولوی احمق بود.
‫ببین... می‌دونی که ... ‫احتمال داشت من کشته بشم!
‫می‌فهمی که آخرین روزِ من اینجا... ‫ممکن بود آخرین روزم تو کره‌ی زمین باشه؟
‫- آخرین روزِ این‌جات؟ ‫- مممم. اوهوم.
‫- لوئیس. تو که نمی‌خوای امشب مارو ترک کنی؟ ‫- متاسفانه چرا. با آخرین قطار می‌رم.
‫- اوه. عمو لوئیس! ‫- چرا منو «عمو» صدا می‌کنی؟
‫خب. شما دقیقن شبیهِ یک عمو هستید. نیستید؟
‫- چطور جرات می‌کنی سرکار خانم؟ ‫- ما دلمون واست تنگ خواهد شد لوئیس!
‫مامان از گریه دق می‌کنه.
‫- دق نمی‌کنه بابا؟ ‫- آره عزیزم.
‫- واقعن این‌جوری فک می‌کنی؟ ‫- اوه. مامان می‌پرستتت.
‫- نمی‌پرستتش بابا؟ ‫- آره عزیزم.
‫من خیلی ناراحتم که می‌رم. ‫اگر این آخرین شبی باشه که این‌جام...
‫آیا تو و زنِ دلبرات درخواستِ من برای ‫صرفِ شام با من رو قبول می‌کنید؟
‫- وای. اون خیلی خوشحال می‌شه. هردومون. ‫- خوبه.
‫- عمو لوئیس؟ ‫- هوم؟
‫- من شبا یه عالمه گرسنم می‌شه‌ها! ‫- بله. شما شبا یه عالمه خوابتون هم می‌گیره عزیزم.
ز‫مانِ شام خیلی بعد از وقتِ خوابِ شماست عزیزِ دلم.
‫اوه. تروخدا اجازه بده بیام. ‫به جاش فردا صبح تا دیروقت می‌خوابم.
‫- ما از مامانت اجازه می‌گیریم. باشه؟ ‫- باشه باشه. پس بریم.
‫- جیل کجاست؟ ‫- مممم.
‫جیل درگیرِ مسابقه‌ی فینالِ تیراندازی کلی پیژنه. ‫[کلی پیژن: نوعی مسابقه‌ی تیراندازی که اهداف به وسیله‌ی دستگاهی به هوا پرتاب می‌شوند ‫و تیرانداز بایست این اهداف متحرک را منهدم سازد] ‫
‫- اوهوم. ‫- من امیدوارم که جیل ببره. تو چطور؟
‫- رقیبش کیه؟ ‫- اون یارو ریمون!
‫ - آهانس. ‫- خب پس. جیل باس ببره.
‫- خوشت نمی‌آد از اون یارو؟ مشکلی داره؟ ‫- تو خوشت می‌آد؟
‫نمی‌دونم. آدم درستیه.
‫خب این یارو یکم سرخره. ‫اما خودشو خوب نشون می‌ده. نه؟
چرا ازش خوشت نمی‌آد؟
‫خب این آدم یه عالمه دندون داره و .... ‫و زیادی هم موهاش چربه.
[کف و هلهله‌ی مردم]
‫- دشمنان قسم یاد کرده! نه؟ ‫- شما انگلیسی‌ها یه جور حسِ شوخ‌طبعی دارید!
‫خب... من نمی‌تونم بگم که ‫آرزوی بردِ شما رو می‌کنم.
‫ولی من مطمئنم که شما برنده هستید. ‫
‫شما خیلی خوشگلید. خیلی باهوش.
‫آره... خب... بریم سرِ اصلِ مطلب! بریم؟
‫خب. شما آماده آید؟
‫- مامان. می‌تونم تو مراسمِ شام امشب شرکت کنم؟ ‫- اوه، عزیزِ دلم. حتمن الان بایست بپرسی؟
‫اوه. همین الان بگو آره. شانس می‌آره‌ها.
‫ای چشم سفیدِ کوچولو. ببین!
‫ببین. اینم اون سنجاقی که می‌خواستی.
حالا می‌ری کنار و سکوت می‌کنی؟‌
‫- اوه! ‫- سسسس
‫بابایی. خوشت می‌آد از این؟ ‫مامان دادش به من.
‫- خفه شو عزیزِ دلم. ‫- سسسس! ‫- ببخشید!
- [ پچپچه ] سلام - [ خرش خرش]
- [ شلیک گلوله ] ‫- [مرد] اوه... شانسِ مزخرف!
من که بچه کوچولو نیستم
‫اینم یک درس واسه تو: ‫هیچ‌وقت هیچ بچه‌ای نداشته باش!
‫- تقصیرِ تو بود... خنگول! ‫- نخیرم. تقصیرِ من نبود.
‫بتی.
‫می‌دونی که بچه‌ی تو به قیمتِ مسابقه واسم تموم شد. ‫نه؟
‫بتی بچه‌ی توئه. ‫همون‌قدر که بچه‌ی منه. نه؟‌
‫- اگر من این بازی رو ببازم ‫این بچه رو واسه همیشه آق می‌کنم. ‫-سسسس!
‫خیلی متاسفم که شما بازنده شدید. ‫مادام لاورنس...
‫اما خب خیلی خوشحالم که خودم بردم. ‫البته اگر درکم می‌کنید.
‫شما یک گلوله‌ی حیرت‌انگیز هستید. ‫و من هم می‌دونم در موردِ چی دارم صحبت می‌کنم.
‫- شما منو شرمنده می‌کنید. ‫- ما باس یه مبارزه‌ی دیگه هم داشته باشیم. ‫یه روزِ دیگه. باشه؟
‫فقط برای همون لحظه زنده خواهم موند.
‫خب... تو اون مسابقه تو باس این بچه رو نگه‌داری کنی!
‫اوه، مادام لاورنس، ‫شما انگلیسی‌ها مثال‌زدنی هستید!
‫آوه! عشقِ من!
‫- آوه. عزیزِ من. ‫- ناهارِ من!
‫- تو می‌تونی بچه‌ی لوستو نگه‌داری! ‫- ممنون از لطفِ شما!
‫من می‌خوام با یک مردِ دیگه در برم!
[ ادای گریه ]
‫عزیزم. تو امشب زودی می‌ری به رخت‌خواب... ‫با بتی.
‫بابای بی‌چاره.
‫حضرتِ آقا، شما زنِ منو شکست‌ داید، ‫و اون داره با یک مردِ دیگه فرار می‌کنه!
‫- تو یک سگِ گندویی! ‫- اوه. شما هم مثِ زنِ جذابتون ‫یه آدم بذله‌گو هستید.
[ خنده]
??[رقص فوکس ترات]
‫این قلاب‌بافِ مامانه؟
‫- آره. چطور؟ ‫- بدش به من [به فرانسوی]
‫ردش کن بیاد.
‫- یالا لوئیس. اجرا کن! ‫- منظورت چیه؟
‫- کاری که باس بکنی رو بکن!
‫[مرد اشاره را می‌فهمد] تو در موردِ یک مردِ انگلیسی متوسط ‫چی فک می‌کنی؟
‫خیلی سرد...
‫البته.. قطعن به غیر از وقتایی که ‫به غیر از وقتایی که خیلی الکل می‌خوره.
‫این بولیز رو داری واسه این می‌بافی؟‌
‫معلومه که واسه اونه. ‫فک می‌کردی واسه توئه؟
‫- این یک یادگاریه. ‫- تا قلبِ پرجنب و جوشِ منو بپوشونه!
‫- این بافتنیه ضدِ آتیشه؟ ‫- بابایی... نکن!
- [ دیالوگِ بی صدا] - [ شلیکِ گلوله ]
‫اوه ببین.
‫عذر می‌خوام.
‫سریع باش!
به باب بگو...
‫اتاقِ من.... یه برس تو اتاقِ من...
‫اونو ببره به کنسول‌گری بریتانیا...
‫یا بدش به... گیبسون.
‫لوئیس!
‫هیچی نگو.... ‫حتی یک کلمه هم نگو...
‫به هیچ‌کی.
‫بتی... آیا دختر خوبی هستی ‫و سریع می‌دویی می‌ری به رخت‌خواب؟
‫- بدو برو، عزیزم، چیزی هم نگو. همه چی درسته! ‫- باشه چشم.
[ زمزمه‌ی مردم ]
‫- [زن] این یه گلوله است. ‫- [مرد]... شیشه رو شکسته.
‫- نامه‌ای برا من هست؟ ‫- بله قربان. دو تا!
‫- باب. ‫- چه اتفاقی افتاده عشقم؟
‫- لوئس مرده. وحشتناکه! ‫- وای خدای بزرگ.
‫- گوش کن. یه چیزی پشتِ همه‌ی این اتفاقات هست. ‫- آروم باش عزیزم.
‫لوئيس گفت که تو مستقیمن بری به اتاقش. ‫یه چیزی در موردِ برس گفت.
‫این کلیدِ اتاقشه. ‫خودش بهم داد.
‫- باب. این اتفاقات چه معنی‌ای داره؟ ‫- خب ما خیلی زود خواهیم فهمید.
[ ایتالیایی]
[مرد به در می‌کوبد ایتالیایی, آلمانی ]
[ کوبیدن در ادامه دارد ]
[ در با زور باز می‌شود ]
[مردی در داخل صحبت می‌کند ایتالیایی, آلمانی ]
[مردها در می‌زنند ]
‫- عصر بخیر. اتفاقی افتاده؟ ‫- هیچی. مطلقن هیچی.
‫- اگر من جای تو بودم و چیزی پیدا کرده... ‫بدو بدو... ردش کن بیاد. ‫ - [ در باز می‌شود ]
‫عذر می‌خوام قربان، اما بدونِ هیچ شکی ‫حتمن توضیحی وجود داره.
‫- توضیحِ چی؟ ‫- توضیحِ اینکه... این‌که چرا شما تو اتاق بودید؟
‫اتاق موسیو برنارد. ‫این غیر عادیه.
- [ آلمانی] - [ آلمانی]
‫آها... اون. ‫-توضیح... توضیحِ اون خیلی ساده‌است.
‫آیا کمکی از دستِ من برمی‌آٔد‌؟
‫می‌شه شما به کنسول‌گری بریتانیا ‫زنگ بزنید، لطفن؟
‫- قطعن. اما اول... ‫- بله. قبل از هر چیز.
‫من یه چیزِ خیلی حیاتی دارم ‫که باس به اونا بگم.
‫- کنسول‌گری بریتانیا؟ ‫- بله. لطفن.
شاید خیلی بهتر باشه که شما مودبانه برای یه لحظه بیاید به اتاقِ خصوصی من تو هتل
‫- قطعن میام. بی هیچ شکی. ‫- بسیار از شما ممنونم.
‫- چنین کاری کاملن فرمالیته‌ است. ‫- بله، قطعن.
‫- واقعن عذر می‌خوام، اما در موقعیتِ من... ‫- قطعن، اصن مشکلی نیست.
‫قربان، لطفن، از این طرف.
‫شما که فراموش نمی‌کنید که من می‌خوام ‫به کنسول‌گری بریتانیا زنگ بزنم، درسته؟
‫الساعه، حضرتِ آقا [آلمانی] قطعن، همین الان.
[ ایتالیایی]
‫- من باس برم داخل و با زنم صحبت کنم. ‫- خیلی متاسفام...
‫اما کمیسری می‌خواد با هر کدوم از شما جداگانه صحبت کنه
فرمالیته است
‫[مرد] اما شما اونو خوب می‌شناختید ‫اون از دوستای شما بود.
‫[جیل] بله، اون دوستمون بود. اما ما ‫خیلی کم می‌شناختیمش. تقریبن هیچی!
‫ببخشید... می‌شه شما...اممم...
‫می‌شه بگید آیا کنسول‌گری بریتانیا تو این شهر هست یا نه؟
‫من نمی‌فهمم چی می‌گید [آلمانی]
[ به لکنت افتادن]
‫می‌شه... بریتانیا....
[ آلمانی دست و پا شکسته ] ‫آیا کنسولِ بریتانی [آلمانی]
‫[دوباره انگلیسی] ببین. آیا اون مردی که از عده‌ی توزیع کردن ‫برمی‌آد... این‌جاست؟
‫- [به آلمانی] این‌جاست؟ ‫- بله، او یک نجیب‌زاده است! ‫[تفاوت بینِ Hier و Herr در آلمانی: این‌جا و نجیب‌زاده‫]
‫نه... منظورم این نیست که اون یک نجیب‌زاده است...یه مرد ‫آیا اون این‌جاس؟
‫[به آلمانی] این‌جا؟ نه!
‫اوه! گوش کن. ‫آیا اون
[ بازدمِ عصبانی ] ببین
[ آلمانی دست و پا شکسته ] ‫آیا کنسولِ بریتانی...
‫سیمان ریخت پوش...
‫شهر هست به واو کر؟
‫وای... گندش بزنن!
‫[جیل] یادم نمی‌آد که لوئیس چقدر ‫جلوی پنجره واستاده بود.
‫- همه چیز یه دفه اتفاق افتاد ‫- [مرد] فکر کنید مادام.
‫تو باس اجازه بدی من برم داخل با زنم صحبت کنم.
‫اما شما نمی‌تونید قربان. کمیسریه که این‌جا ‫دستور می‌ده. اون مرد الان این‌جا مسئوله!
‫چی‌کار می‌تونم بکنم پس؟ ‫لطفن ببخشید.
‫اما، اهههه...
‫- [به آلمانی] شما نمی‌تونید این‌جا باشید! ‫- ببین، گوش کنی!
‫- اگر مشکلی نداره، من مجبورم... ‫- [به آلمانی] بود؟
‫[مرد] ‫سرکار خانم لاورنس، لطفن.
‫اوه، خیلی ممنونم.
‫نامه روی یکی ازمیزای ‫بارِ هال افتاده بود.
‫روش زده: «بسیاری اورژانسی»
‫ممنون، خوبه همین.
- [ ایتالیایی] - [ آلمانی]
‫- [مرد] قبل از این که بمیره... ‫به یاد بیارید مادام... ‫- [جیل] یه کم صب کنید.
[ آلمانی]
‫- اون گفتش تو باس بیرون واستی ‫- متاسفام
‫عذر می‌خوام. ‫من یه نامه واسه همسرم دارم.
‫مممم... خانواده‌ی میچایسونس گفتن که ‫نمی‌تونن واسه ناهارِ فردا بیان.
‫شایستی که بهتر باشه ما بقیه‌ی آدما رو ‫هم کنسل کنیم.
[ آلمانی]
‫[مرد] ‫اون یادداشت چیه؟ بدش به من.
- [ صدای سم اسب ] - [دیلینگ‌دیلینگِ زنگوله‌ها]
‫جناب بازرس، من چیزی ندارم که به حرفای قبلیم ‫اضافه کنم. مطلقن هیچی.
‫این‌جوری صحبت کردن هیچ فایده‌ای نداره ‫آقای لاورنس. بهتره این‌جوری تا نکنین.
‫حالا...اوممم... دهم مارچ...
‫شما و خانمِ لاورنس ‫به سوییس رفتید.
‫ممنون. بله.
‫به سنت موریتس.
‫بله.
‫همراه با دختر کوچیکتون.
‫- بله. ویسکی یا سودا؟ ‫- اوه. ممنون.
‫در نوزدهم مارچ ‫شما به لندن برگشتید.
‫- باپ، باپ، باپ، باپ. ‫- ببخشید.
‫- بله. ‫- ممنون.
‫- شما به لندن برگشتید...
‫...بدونِ دخترِ کوچیکتون.
‫- بله. یدونه برا شما؟ ‫- [مرد] بله. ممنون.
‫دخترتون کجاست؟‌
‫- پیشِ عمش مونده. ‫- اوه؟ اسمِ عمش چیه؟
[پوزخند] مری
‫و کجا با عمه‌اش مونده؟
‫توی پاریس.
‫- اسمِ خیابون و شمارش؟ ‫- یه اسمِ پیچیده‌ی فرانسوی...
‫که متاسفانه برای این‌که تو حافظه‌ی یک آدم انگلیسی بمونه خیلی سخت بود
‫- یکی هم برا شما؟ ‫- [مرد دوم] بله. ممنون.
‫به هر حال...
‫چرا شما وقتی سویس رو ترک می‌کردین ‫انقدر ناراحت بودید؟‌
‫یادم نمی‌آد که ناراحت بوده باشم.
‫آیا به این خاطر بود که ‫بچه‌ی شما...
‫دزدیده شده بود؟‌
[ توقف قطار ]
‫و یه چیزِ دیگه. ‫نظر من اینه که ...
‫اون از اون مردایی نیست که ‫همه‌چیز رو بی‌خیال شه و سرش رو به باد بده...
‫تخم‌مرغ‌هاش رو تو یه سبد بزاره ‫و همه‌ی این جور کارا.
‫می‌فهمی منظورم چیه؟
‫- وقتی که من تو نیروی دریایی بودم... ‫- این قطاره الکتریکیه؟
‫آره. بیست ولت.
‫بهترین هدیه‌ای که تا حالا به یه بچه دادم.
‫- بتی خیلی باهاش بازی نکرده، نه؟‌ ‫- نه. اون هیچ وقت باهاش بازی نکرد.
‫هیچ وقت این اجازه رو بهش ندادی.
[ توقف قطار ]
‫من می‌گم تو نباس مضطرب باشی.
‫واقعن. تو نباید مضطرب بشی.
‫چیزی که می‌خوام بگم اینه که، اههه، ‫وقتی شروع کنی اوضاع رو مرتب کنی و ...اهه..
‫بی‌خیالِ ناله کردن بشی... و... اوووم...ممم
‫می‌دونم.
‫من خوبم.
‫اوه، کلیو!
‫تو واگنِ تخت‌خواب‌دار و کامیونِ ذغال‌سنگ رو ‫توی یک قطار گذاشتی.
‫اوه خدا! آره!
‫- خب جناب، این آخرین حرفِ شماست؟ ‫- یقینن.
‫جناب واقعن عذر می‌خوام که این حرف رو می‌زنم ‫اما باور نمی‌کنم حرفاتون رو.
‫[مرد] این وظیفه‌ی شما به عنوانِ یک شهرونده ‫آقای لاورنس.
‫- [باب] ممنون از تماستون. ‫- [مرد دوم] ممکنه شما از این کارتون متاسف بشید.
‫[پوزخندِ لاورنس] ‫دوباره شروع نکنین لطفن.
[ بسته شدنِ در ]
[ بازدمِ عمیق ]
‫سلام، شما هنوز این‌جایید که! ‫سوت‌تون یا یه چیز دیگه رو گم کردین؟
‫من پلیس نیستم. ‫اسمِ من گیبسونه.
‫من تو دفترِ امورِ خارجه ‫منشی سر نورمن وود هستم.
‫او، جدن؟ ‫تا حالا چیزی ازش نشنیده بودم.
‫به هر حال، چی‌کارا می‌کنید؟
‫دوستِ شما لوئیس، ‫یکی از افرادِ ما بود...
‫در سرویسِ ویژه.
‫- شما اینو نمی‌دونستید نه؟ ‫- متاسفانه نه. نچ.
‫شما احیانن هیچی تو این ‫برس پیدا نکردید آیا؟
‫نچ. ‫من خیلی سرم شلوغه...
اما انقدر شواهد هست که اقناع بشیم که ‫یکی فرزندِ شما رو دزدیده ‫تا دهنِ شما رو بسته نگه داره.
‫- من هیچ‌وقت چنین چیزی رو نگفتم. ‫- واقعن بی‌معناست.
‫وقتی برنارد لوئیس کشته شد، ‫یک کاغذ داخلِ این برس بود.
‫اوه.. چقدر هیجان انگیز.
‫عزیزم، تو که چیزی ‫به اونا نگفتی، درسته؟
‫[گیبسون] نه تا حالا خانمِ لاورنس ‫اما فک می‌کنم که کم‌کم داشت شروع می‌کرد.
‫جیل، عزیزم، ایشون آقای گیبسون هستند ‫که از دفترِ امورِ خارجه به دیدنِ ما اومدن.
‫چطورید خانم؟
‫اوه، من... ‫قطعن، من واقعن درک می‌کنم.
‫اما من فک می‌کنم اگه شما یه لحظه به من گوش بدید، ‫شما از این که مزاحمتون شدم قدردانی‌ خواهید کرد.
‫آیا هیچ کدوم از شماها اسمِ سیاست‌مدارِ خارجی‌ای ‫به نامِ روپا رو تو حالا شنیده؟
‫- فک نمی‌کنم. شنیدیم تا حالا عزیزم؟ - R-O-P-A.
‫- نه. ‫- اگر تا حالا اسمش رو نشنیدین...
‫فک می‌کنم خیلی نگران نشید که بدونید ‫ایشون در معرض ترور شدنه.
‫- این چه ربطی به ما داره؟ ‫- کمی صبر داشته باشید جناب لاورنس ‫فک می‌کنم به زودی خواهید فهمید.
‫لوئیس برنارد از اون جهت کشته شد که...
‫نقشه‌ی ترورِ روپا رو ‫کشف کرده بود.
‫یه چند ساعت بعد هم ‫بچه‌ی شما کشته می‌شه. چرا؟
‫به این خاطر که در اون لحظه شما ‫حامل اطلاعاتِ حیاتی‌ای بودید.
‫اون اطلاعات روی یک تیکه کاغذ نوشته شده بود که ‫شما در برسِ اصلاحِ برنارد پیدا کرده بودید.
‫جنابِ لاورنس، روپا تو لندنه، ‫و یک تلاش ممکنه زندگیش رو از بین ببره.
‫دپارتمانِ مطبوعِ من بایست از روپا حفاظت کنه. ‫حالا می‌شه بگید که چی روی اون کاغذ نوشته شده بود؟
‫خیلی عذر می‌خوام. اما نمی‌تونم متاسفانه.
‫اما می‌تونم بهتون بگم که روی یه تیکه کاغذِ دیگه ‫چی نوشته شده بود...
‫این که بچه‌ی ما دزدیده شده...
‫و اگر ما حرف بزنیم، ‫دیگه هیچ‌وقت نخواهیم دیدش.
‫جونِ دختر منه که ‫در مقابلِ جونِ اون یارو روپا قرار گرفته.
‫چرا باس اهمیت بدم به ‫این که یه سیاست‌مدارِ خارجی....
‫که تا حالا ندیدیمش، ‫ترور بشه؟
‫خب به من بگید که در ژوئن ۱۹۱۴....
‫آیا تا به حال اسمِ مکانی به نامِ ‫سارایوو رو شنیده بودید؟
قطعن نشنیده بودید و شک دارم که اسمِ ‫آرچدیوک فردیناند رو هم شنیده بودید.
‫اما در یک بازه‌ی یک ماهه، ‫به دلیلِ این که یک مردی که شما اسمش رو نشنیده بودید،
‫یک مردِ دیگه‌ای رو که ‫اسمِ اون هم نشنیده بودید ‫کشت...
‫در یه جایی که اسمِ اونو هم نشنیده بودید، ‫این کشور درگیرِ یک جنگ شد.
‫- اما... ‫- چیزی بهش نگو باب.
‫متاسفم آقای گیبسون، ‫اما ما هیچ علاقه‌ای به حرفای شما نداریم.
‫ممکنه چیزایی که شما به ما گفتید واقعیت داشته باشه، ‫اما بچه‌ی ما تو خطره.
چیزی که زودتر اتفاق افتاده رو زودتر باس حلش کرد ‫می‌فهمید که، نه؟‌
‫آقای لاورنس، آیا می‌تونید تیپِ ‫آدمایی که ما داریم باهاشون سر و کله می‌زنیم رو تشخیص بدید؟
‫آیا فک می‌کنید که اونا ‫برای قتل خطِ قرمزی دارن؟
‫علاوه بر این، از کجا می‌دونید که بچتون زندست؟ ‫از کجا می‌دونید که اونا...
- [ زنگ تلفن ] ‫- [مرد] باشه، یک لحظه پشتِ خط بمونید.
‫یکی پشتِ تلفنه، تلفنِ توی هال. ‫می‌گه در مورد... در موردِ بتیه!
‫- وصلش کن به تلفنِ این‌جا! ‫- چشم. الان وصل می‌کنم.
‫یه لحظه صب کنین.
‫- الو؟ ‫- [زن] عصرتون بخیر ‫آقای لاورنس.
‫لطفن با دقت به حرفامون گوش بدید.
‫ما نمی‌خوایم که مکالمه‌ی شما ‫با اون جناب از دفترِ امورِ خارجه رو
‫قطع کنیم...
‫اما فک می‌کنیم که بایست دوباره به شما یادآوری کنیم ‫که اگر کوچک‌ترین چیزی بهش بگید...
‫شما دیگه هیچ‌وقت دخترتون رو نخواهید دید...
‫این آخرین اخطاره.
‫- بله، اما من می‌خوام... ‫- باب، چی شده؟
‫یه آدمی داره باهامون بازی می‌کنه ‫یا یه هم‌چین چیزی، الو؟
‫اگر شما فک می‌کنین که ‫یکی داره باهاتون بازی درمی‌آره...
‫شاید دلتون بخواد با ‫بچه‌ی خودتون حرف بزنین. ‫
‫[بتی] الو، بابا...
‫بتی!
‫الو! عزیزِ دلم.
‫الو! مامان تویی؟
‫حالت خوبه؟
‫- آره، مامان. ‫- چیزی هست بخوری؟
[ باب درگوشی حرف می‌زنه] ‫بپرس کجاس.
‫آره مامان.
‫- بدونِ من می‌تونی سر کنی مامان؟ ‫- وای عزیزِ دلم. وحشتناک دلم واست تنگ شده.
‫من و عمو کلایو داشتیم با ... ‫با قطارای تو بازی می‌کردیم.
‫ازش بپرس کجاس.
‫مامان من می‌خوام بیام خونه! ‫اوه! من واقعن می‌خوام بیام خونه!
‫خب تو میای خونه عزیزِ دلم. ‫یه عالمه زود.
‫- ازش بپرس کجاس. ‫- من می‌آم و خودم می‌برمت خونه.
‫عزیزِ دلم...
‫کجایی تو؟
‫مامان، اونا اجازه نمی‌دن...
‫عزیزِ دلم؟‌
‫بتی!
- [ هق هق] ‫- آروم باش زنِ بزرگ، آروم باش.
‫آیا هیچ کدوم از شما اون صدایی که ‫اول صحبت کرد رو تشخیص داد؟‌
‫اوه، پناه بر خدا! ‫خیلی عذرمی‌خواهم، اما نمی‌شه تنهامون بذارید؟
‫- آیا امکانش نیست که تلفن رو ردیابی کنیم؟ ‫- نه، مسئولای تلفن هیچ‌وقت نمی‌گن این‌چیزارو.
‫الو؟ ‫لطفن سریع منو وصل کن به سرویسِ ویژه.
‫الو؟ جی صحبت می‌کنه.
‫داشتید گوش می‌دادید؟ آخرین تماسی ‫که به این شماره زنگ زد از کجا بود؟‌
‫وپینگ؟ یه باجه تلفنِ عمومی.
به اسکاتلندیارد بگید که ‫گوشه‌گوشه‌ی اون منطقه رو ...
‫لباس شخصی مستقر کنه.
‫خب اگه ندارید از مناطقِ دیگه بیارید.
‫وپینگ... آیا هیچ‌چیزی رو ‫برای شما تداعی می‌کنه؟‌
‫هیچ‌‌چی.
‫خب، اگر هر اتفاقی بیفته، ‫امیدوارم به یادبیارید که این شمایید که باس سرزنش بشید.
‫اتفاق خوبی واسه وجدانِ شما نیفتاده
‫مشکلی نیست باب. ‫من تا بیرون بدرقه‌اش می‌کنم.
‫[گیبسون] بازم وقتی من رفتم از ‫لاورنس بپرس که آیا می‌خواد در موردش صحبت کنه یا نه.
‫- می‌دونی که اگر بخوای منو پیدا کنی ‫کجا باس زنگ بزنی. ‫- بله. ممنون.
‫- خداحافظ - [ بسته شدنِ در ]
‫- کلایو، یه لحظه بیا این‌جا. ‫- بله؟
‫- تو میای باهام؟‌ ‫کجا؟
‫- وپینگ! ‫- آره حتمن.
‫- من کلاه و کت و بقیه‌ی چیزامون رو می‌آرم. ‫- چرا؟
‫تو اون لباس‌شخصی‌هایی که گیبسون ‫بهشون دستور می‌ده رو میشناسی؟‌
‫اگر اونایی که بتی رو گرفتن لباس‌شخصی‌ها رو ببینن ‫فک می‌کنن که ما فروختیمشون!
‫- تنها شانسِ ما اینه که ‫در نقشِ خودمون بازی رو ادامه بدیم. اونم خیلی سریع. ‫- منم میام.
‫- نه عزیزم. تو همین جا می‌مونی. ‫از پیشِ تلفن هم جم نخور.
‫اگر هر خبری که شد ‫ما از طریقِ تو باخبر خواهیم شد.
‫اوه عزیزم، من نمی‌تونم ریسکِ از دست دادنِ جفتِ... ‫جفتِ شما رو بکنم.
‫بی‌خیال، آب دماغت رو بالا بکش. ‫تو هیچ‌کدوم از مارو از دست نخواهی داد.
‫- غذا چی پس؟ ‫- یه کاسه واسم نگه‌دار!
‫بیا... دسمالِ [دماغیت] رو می‌خوای؟‌
??[ پیانو زنده ]
نمی‌تونه تعدادِ زیادی جرج باربورز تو وپنیگ باشه
‫به هر حال من نمی‌تونم یه لیوان دیگه ‫تو اون بار بخورم. بیا بریم.
‫- نگا کن. ‫- چی؟‌ ‫-اونایی که اون‌جان ‫لباس شخصی‌ان؟‌
‫خیله خوب، بیا بریم.
‫- بریم داخل. ‫- نه یه لحظه صب کن.
‫چیه؟
‫- فک می‌کنی این لباسا درس کار کنن؟ ‫- نچ. تو خیلی بد به نظر می‌آی.
‫کلایو، من می‌گم هر چی که اونا پرسیدن، ‫ما تازه از کشتی پیاده شدیم.
‫فکر خوبیه. ‫وقتی من تو نیروی دریایی بودم...
‫- دندونات چطورن؟ ‫-مممومم؟
‫یکم بد به نظر می‌رسن. بیا بریم.
‫- بیا یه امتحانی بکنیمشون. ‫- باوشه.
‫- یکم گرمه، نه؟ ‫- آره.
‫عصرتون بخیر.
‫این رفیقِ من یه ‫دندون‌دردِ بد گرفته.
‫اها. یه نگاهی بش می‌اندازم.
‫خیله خب. برو داخل.
‫این‌جا.
[ صدای سوتِ کشتی ]
[ جیغ کلایو ]
‫- اوه ‫- اوه، رفیقِ قدیمی بیچاره!
‫- پنج شلینگ. ‫- پنج شلینگ.
‫پنج شلینگ بهم بده، ‫می‌شه لطفن؟
‫- یه لحظه لطفن. ‫- حالا که ما این‌جاییم بهتره یه نگاهی به دندونای منم بکنی.
‫- چه مشکلی داره؟‌ ‫- منم یه دندون‌دردِ بیچا‌ره‌کننده داشتم امروز.
‫- می‌شه یه نگاهی بهشون بندازی؟ ‫- آره.
‫تو بیرون واستا و دهنت رو هم ببند.
لطفن
[ دلینگ دلینگِ ساعت ]
‫اومده؟
‫نه هنوز.
‫- تازه از کشتی پیاده شدین؟ ‫- آره.
‫کدومشون؟ ‫- اون ساکسونه.
‫ممم.
‫اون که تا فردا نمی‌رسه این‌جا.
‫اوه، نه، من...
‫من توی ... ‫من توی تیلبوری ازش پیاده شدم.
‫با قطار اومدم این‌جا.
ناخدای ‫احمق و پیش‌کارای قدیمی.
‫حتی نصفِ اونم نبودن.
‫تو آخرین سفر ولش کردن اون کشتی رو.
‫آره، قطعن، درسته، من می‌خواستم...
‫- منظورم این بود که... ‫ - من در اشتباه بودم.
قبل از آخرین‫ سفر.
‫آره، قطعن. ‫حافظه‌ام داغون شده.
‫دندونات مشکلِ خاصی ندارن.
‫فک می‌کنم حق با توئه.
‫دیگه اندازه‌ی قبل درد نمی‌کنه. ‫بهتره برم از این‌جا.
‫صب کن.
‫- چرا؟ چه مشکلی پیش اومده؟‌ ‫- یه چیزی اون‌جاست که بهتره بیاریمش بیرون؟‌
‫- فک کنم بهتره نگهش دارما! ‫- بشین سرجات.
[ پیس گاز ]
‫آیا یه دکتر نباس ‫این کارو انجام بده؟‌
[ پیسِ گاز ]
[ خفگی]
[ گاز خاموش می‌شود]
[ در بسته می‌شود ]
‫اومده؟
‫اوه، اینم از تو. ‫سفرِ خوبی داشتی؟
‫نه. تمامِ مسیر رو مریض بودم.
‫این آخرین باریه که به خودم اجازه می‌دم ‫به این کشور قاچاق بشم...
‫برای تو یا هر کسِ دیگه‌ای.
‫دوستِ من، تو دوباره هم قاچاق خواهی شد، ‫چه زمانی، چطور و کجا...
‫من واسه تو خوش‌حال خواهم شد که ‫قاچاق بشی.
‫جان؟‌
‫این تقصیرِ توئه که چنین ‫مهارتِ عالی‌ای با اسلحه‌ات داری.
‫تو باس بهای این نبوغت رو پرداخت کنی.
‫همه چیز برای امشب آماده است؟‌
‫من یه بسته برای تو آماده کردم...
‫که به راحتی در محل مشخص جا گرفته.
‫هیچ مشکلی با خانمِ لاورنسِ دوست‌داشتنی نبود؟
[ تلق تلقِ ابزارها ]
‫به اندازه‌ی یک موشِ کوچولو ساکت بود.
‫و این موشِ کوچولو الان کجاست؟‌
‫اوه..توی یک ... توی یک سوراخِ کوچولو ‫جایی تو زمین.
‫خواهی دیدش.
‫- آخرین کارِ امشبته؟‌ ‫- نه تازه اولیشه.
[ بسته شدنِ در ]
[ پیسِ گاز ]
‫کلایو، اونا کدوم مسیر رفتن؟
‫- بتی کجاست؟ چیزی پیدا کردی؟ ‫- آره؟‌
‫- به جیل زنگ بزنم؟ ‫- نه. نه. بیا بریم. عجله کن.
‫- مطمئنی که اونا اومدن این تو؟‌ ‫- باس از همین طرف اومده باشن، تقریبن مطمئنم.
[ صفیرِ سوت] ‫می‌گما... کلایو، ببین.
??[ صدای خواندنِ گروه کر ]??
‫- اونا چی‌اند باب؟ ‫- پرستندگانِ خورشید.
‫- احتمالن هیچ ربطی به این قضیه ندارن. - [ پوزخند]
بیا، بیا بریم داخل.
??[ ادامه‌ی صدای کر ]??
??ستایش باد منبعِ نور ??
??خورشیدی که اشعه‌ی دل‌ربایش ??
?? به پیش می‌راند تمامِ قدرت و انرژی ??
?? و زندگی و اجزاءِ آن‌ها??
?? [ شعر ادامه می‌یابد ] ??
?? کلایو، کلایو، کلایو ?? ‫[باب با ریتمِ شعر حرف خودش را می‌گوید]
?? [ هم صدایی] ??
?? اون زنه که اون آخر واستاده ??
?? که نیم‌رخش واسه من و تو مشخصه ??
?? کدوم ردیف ای رفیق قدیمی ??
?? مرا نیست چیزی دیدنی ??
?? بگو چیست منظوری ??
[ باب ] ?? لا، لا، لا، لا ??
?? صبر کن ??
?? دردسر داریم ??
?? به زودی زود ??
‫احتمالن اونایی که تازه برای اولین ‫امشب به ما ملحق شدن...
‫و اونایی که هنوز ورودی به ‫اسرارِ...
‫حلقه‌ی آغازین و ‫هفتمین اشعه‌ی باستانی نداشته‌اند...
‫تعجب کنند که چه اتفاقی این‌جا در حالِ رخ دادن است
‫من به آن‌ها خواهم گفت.
قبل از گذر به اسرار‫، ‫که قطعن برای آغاز‌کنندگان است...
‫قطعن برای اذهان و ارواحِ ‫همه‌ی ما لازم است که...
‫تطهیر شود ‫و پاک گردد.
‫فلذا من می‌خواهم از ‫هر کسی که در این‌جا دلش با ما نیست در‌خواست کنم که ...
در یک پروسه‌ی ساده‌ی کنترل [ذهن] ‫شرکت کند.
‫باشد که خودش را در لوای هدایتِ حلقه‌ی چهارم قرار دهد.
‫آیا امشب کسی هست که ‫اهمیت بدهد...
‫شاید شما
‫- راحت باش
‫- به این نور چشم بدوز.
‫ازون چشم برندار.
‫قبل از اون که اولین درجه از
‫اشعه‌ی باستانی هفتم دریافت کنی...
‫ذهنِ تو بایست سفید باشد و خالی.
تو الان حسِ خواب‌آلودگی داری
‫- صدای منو می‌شنوی؟ ‫- بله.
‫ذهن تو در حالِ کاملن خالی شدن است.
‫حسش می‌کنی، نه؟‌
‫کاملن، کاملن خالی.
بلی.
‫کاملن...
خالی‫.
??[از جا بلند می‌شود ]??
فکر می‌کنم در چند لحظه‌ی دیگر ما این کار انجام خواهیم داد
‫آیا ممکنه هر کسی که در ‪حلقه‌ی چهارم نیست‫...
لطفن مکان رو هرچه سریع‌تر ترک کنه‫؟
‫سرکار آقا! شما که نمی‌خواید رفقیتون رو تنها بذارید‫...
‫آره؟
[ کلیک قفل ]
[ دلینگ دلینگ ساعت ]
سلام‫.
‫عصر بخیر.
‫امیدوارم که تو خیلی باهاش بدرفتاری نکرده باشی‫.
‫می‌دونی، اون قبلن یه سکته‌ی ناقص داشته آخه‫.
‫- کی؟ ‫- «کی»؟
‫اون جرج آربورِ پیرِ بیچاره. پایینِ وپینگ‫.
‫چیزای خوبی این‌توئه؟
‫ممنون.
‫احتمالن من باس اینو بهت تذکر بدم که...
‫تو باس یاد بگیری چطور احساساتِ پدرانتو کنترل کنی...
‫‫و خاکسترای سیگار رو هم رو زمین نریز لطفن.
مممم
‫پیشکشِ کوچولوی داداشمون رو گرفتی ازش دیگه، نه؟
‫اوه قربان، ببخشید، نه.
ببخشید منو‫
خطرناکه‫.
شاید واسه شما دوس داشته باشین که به حلقه‌ی کوچولوی ما وارد بشید آقای لاورنس‫.
‫- آره؟ ‫- خیلی خیلی ممنون.
‫ببخشید.
‫عجبا! ایشون همون رفیقِ خوش‌دستمون نبود؟‌
‫خوشحالم که شما رو دوباره می‌بینم آقای لاورنس
‫ممنون. ‫منم خوشحالم از دیدنِ شما.
‫- ایا دخترِ جوونِ ما آماده شده که بره خونه؟ ‫- اوه نه قربان، اون خوابیده...
‫شلیک نکنید!
‫شما که نمی‌خواید پلیس ‫بریزه این‌جا، درسته؟‌
‫برو اورگ رو بزن وگرنه از بیرون سر و صدای داخل رو می‌شنون‫.
??[ صدای اورگ] ??
‫کلایو!
کلایو‫!
‫کلایو!
‫از پنجره بپر بیرون! زن بزن به جیل! ‫بهش بگو بره به آلبرت هال!
‫به پلیس هم زنگ بزن!
‫ببخشید.
‫لطفن منو عفو کن.
‫خانمِ لاورنس رو بگیر.
‫بهش بگو که اگر امشب بره به آلبرت هال، ‫بچش رو...
‫سریع باش!
‫- ولم کنید! ‫- هوو!
‫آقای لاورنس، لطفن.
- [ جویده جویده] ‫- کی؟
[ زنگِ تلفن]
‫- الو؟ ‫- سلام.
‫- کلایو! ‫- گو...گوش کن جیل!
تو اون یارویی که دنبالش می‌گردیم رو می‌شناسی؟
‫آره، «ای.هال»
‫اصن «یارو» هم نیست. ‫این یه «هال» واقعیه. آلبرت هال. ‫[تفاوت هال خونه و هال به مثابه‌ی اسم]
‫- آلبرت هال. ‫- بتی... ما خیلی نزدیکش شدیم.
‫باب گفتش که تو برو به آلبرت هال‫.
‫- الان؟ ‫آره، همین الان.
هر کاری می‌تونی بکن.‫ اون جا جاییه که همه چی اتفاق می‌افته. سعی کن متوقفش کنی‫.
‫- اما ..اما کی؟ ‫- نه نه نه نه. الان زمانی ندارم دیگه.
‫باس قطع کنم برم دنبالِ پلیس.
[ صدای زنگ]
‫الو. آیا خانمِ لاورنس هستن؟
‫خانمِ لاورنس؟ متاسفانه ایشون چند دقیقه پیش خونه رو ترک کردن‫.
‫قربان کارتون امشب با من تموم شد؟
نه‫.
‫من می‌خوام که تو بمونی، باشه؟
‫من برعکس می‌خوام برم قربان، ‫شوهرم شامش رو می‌خواد.
‫علاوه بر این، دلم هم نمی‌خواد دخیلِ هیچ کارِ کثیفی بشم
‫- راولینگز! ‫- جانم؟
‫مطمئن شو که خانم اسپراکتس می‌مونه، باشه؟‌ ‫قشنگ بپاش.
‫اینا سمی شدن؟
‫- نوشیدنی می‌زنی؟ ‫- خیلی ممنونم. ‫جین و فرانسوی می‌خورم.
‫این‌جا جاییه که خطابه‌هات رو می‌نویسی؟
‫بعضی‌وقت‌ها
خنده]
‪‫بیا .. بیا.. ‫شرمنده نشو لطفن.
‫تا حالا هیچ‌وقت تو ساحل نبودی؟
‫- بهش هشدار دادی؟‌ ‫- نه، رفته بودش.
‫خب، من مطمئنم که می‌تونیم برنامه‌ی...
‫‫- معامله رو باهاش به یه طریقِ دیگه ست کنیم. - [ صدای زنگ در ]
‫این رفیقِ منه با پلیسا.
حضرات، ‫اگر ایشون ناراحتتون کرد ، بهش شلیک کنید و یه پای خراب واسش بسازید‫.
هیچ‌کی نمی‌شنوه‫. به امید دیدار‫.
‫اه، این یارو دوباره!
‫جناب افسر، این آقا امشب دردسر بزرگی این‌جا درست کرد‫.
‫اصنم این‌طور نیست جناب افسر. ‫رفیق من یه دختر کوچولو داره.
‫نکته‌ی اصلی همینه... ‫اون اومد این‌جا تا دنبالِ دخترش بگرده.
و این آدما... منظورم اینه که‫، ‫این یارویی که این‌جاست... اینا کلاه‌بردارن جناب افسر.
‫ایشون یکم مستن جناب افسر.
‫رفیقش به اندازه‌ی کافی بد بود. ‫اما خودش بدتر از رفیقشه، این‌طور نیست خواهر؟‌
‫ایشون به طورِ مداوم تو این کلیسا مشکل درست می‌کنند جناب افسر‫.
‫این‌جا رو ببین، جفتِ شما...
‫رفتارِ آشوب‌گرانه در یک کلیسای مقدس‫.
‫- این همون چیزیه که می‌خوای متهش کنی بهش؟ - [ از روی خشم نمی‌تواند صحبت کند]
‫دریغا..بلی!
‫جنابِ افسر، ما نمی‌خوایم رو این قضیه پافشاری کنیم.. اما ما واقعن صبور بودیم جلوی ایشون‫.
‫- صبور نبودیم خواهر؟ ‫- اوه، اما، گندش بزنن، من...
‫- در دفاع از خودت چی داری بگی؟ ‫- دقت کنین...
‫امشب، رفیقم و من...
[ صدای سوت]
‫- اونا کجان؟ ‫- کیا؟
‫خب، صدای سوت، ‫صدای صوت همین الان اومد.
‫اول، بله. ‫بازوانِ قانونِ انگلیس...
‫برای بردنِ رفیقمون به پاسگاه ‫نیازمندِ کمی کمک بودند.
‫من با اکراهِ بسیار بسیار زیاد اونو متهم کردم‫.
‫به رفتارِ آشوب‌گرایانه در یک کلیسای مقدس.
[پوزخند مردان ]
‫[عسطه] بزار برم من!
‫ممم. فراموشم شد.
‫- اون کوچیکه، آیا به ما ملحق می‌شه؟ ‫ - منظورت بتیه؟
‫یکی از شیرین‌ترین بچه‌هایی که تا الان دیدم. ‫لطفن بیارش این‌جا.
‫میدونی، برای مردی که قلبش به لطافتِ قلبِ منه‫...
‫هیچ‌چیز شیرین‌تر از یک صحنه‌ی احساس برانگیز نخواهد بود‫.
‫مثله؟
‫مثلِ یک پدری که ‫با بچه‌اش خداحافظی می‌کنه‫.
‫آره، خداحافظی برای آخرین بار.
‫چه صحنه‌ای می‌تونه احساس‌برانگیزتر از این صحنه باشه؟
‫متاسفانه اگه این صحنه رو از من انتظار داری، ‫‫می‌ترسم که ضد‌ِ حال بخوری.
‫خواهیم دید. ‫چرا این‌طوری منو نگا می‌کنی؟
‫[باب] بتی!
‫بابا!
‫- بابا! ‫اوه!
[ گریه]
‫- تو خوبی عزیزِ دلم؟ - [ ادامه‌ی گریه ]
‫اون‌جا، اون‌جا.
‫می‌گم که عزیزِ دلم...
‫لباس شبِ خیلی خوبی پوشیدی‌ها!
‫از کجا گرفتیش، هووم؟
‫- بتی؟
‫بتی می‌خوام یه چیزی رو بهت بگم. ‫این‌جا رو ببین، پییس [سوت می‌زند]
‫گوش کن! کارنامه‌ی مدرسه‌ات اومده.
‫نمره‌های بسیار خوبی گرفتی. واقعنی.
‫بیا بریم.
‫مامان کجاست؟
‫[مرد] بدو دیگه، بهش بگو.
تو آلبرت هاله عزیزم‫.
‫اوه، راستی یادم اومد.
‫داشت یادم می‌رفتا... صحنه‌ی شما واقعن دل‌ربا بود‫.
‫این دیگه چیه؟
‫یک صفحه‌ی ضبط شده از یک قطعه‌ی زیبا...
‫قطعه‌ای که امشب تو آلبرت هال اونو خواهند نواخت‫.
‫‫زیبا، هاع؟ ‫- از چه نوعش؟
‫اوه، آره، فراموش کرده بودم...
‫موزیک برای تو ارزشِ کم‌تری داره نسبت به ‫تیراندازی.
‫ریمونِ عزیزم، اگر تو گوش کنی...
‫من دقیقن زمانی که تو می‌تونی شلیک کنی رو بهت می‌گم‫.
‫حالا هم با دقت گوش بده.
?? [ کر] ??
?? [اوج صدا] ?? ??[ صدای سنج ] ?? ‫همین‌جا.
‫می‌بینی، دقیقن در همین لحظه ‫شلیکِ تو شنیده نخواهد شد. ??[ قطعِ صدا] ??
‫فک می‌کنم آهنگ‌ساز این قضیه ‫قدردانی خواهد کرد.
‫هیچ‌کی نخواهد فهمید
‫به غیر از یکی.
‫آره دوستِ من، اگه تو زرنگ باشی.
‫بیا، باس زودی راه بیفتی. ‫بی‌تمدنی‌خواهد بود اگه واسه یه کنسرت دیر کنی.
‫و به خانمِ لاورنس هم بگو...
‫بتی کوچولوش و شوهرش هم حالشون خیلی خوبه‫.
‫- چیز دیگه‌ای هم هست که بهش بگم؟ ‫- بهشون بگو که اونا خیلی زود مارو ترک خواهند کرد.
‫ترک خواهند کرد... برای یک سفرِ خیلی خیلی طولانی‫.
‫شکسپیر اینو چطور می‌گفت؟
‫«سفری که هیچ‌ مسافری از آن بازنخواهد گشت»
‫چه شعر عظیمی.
‫بابا! بابا! بزار برم بابا‫!
‫بابا! بزار برم! بابا!
- [ صدای شیپور ] - [ هم‌همه‌ی مردم ]
[بدونِ دیالوگِ صدادار ]
??[ شروع آواز ] ??
[ سوپرانو] ??یک دهشتِ زمزمه شده برآمد ??
?? بر روی نسیم ??
?? و جنگلِ سیاه ??
?? را تکان داد??
[ کر] ?? و بر روی درختانِ مرتعش??
?? وحشتی بی‌نام بر‌آمد??
?? و هراس فراگرفت ??
?? هر کدام از مخلوقاتِ پرنده‌ی وحشی را ??
??و در چه زمانی همه‌ی آن‌ها بگریختند؟
??پروردگار فرزند را نگاه دارد ??
??از آن‌هایی که سرهایشان تیر برکشد ??
?? پرندگانِ شبی که می‌چرخند و رها می‌کنند ??
?? یک راه‌ را??
?? پروردگار فرزند را نگاه دارد ??
??[ ادامه‌ی سرود]??
?? [ ادامه‌ی سرود] ??
??پروردگار فرزند را نگاه دارد ??
?? [ ادامه‌ی سرود] ??
- ?? [ نوردِ کوس ] ?? ‫- همین بود؟
?? [ ارکستر] ??
?? [ اوج گیری] ??
?? [ کر]??
?? [ اوج گیری]??
?? [ ادامه‌ی سرود]??
[ صدای جیغ]
?? [اوج گرفتنِ صدا] ?? ??[ صدای سنج ] ?? - [ شلیک گلوله ]
‫به نظر می‌رسه که همه چیز درست پیش رفت.
‫منم امیدوارم، به خاطرِ هممون امیدوارم.
[ هم‌همه‌ی هیجان‌زده ]
‫سریع باشید! از این طرف رفت.
‫ماشین رو تعقیب کنید. ‫شما با من بیاید.
[ صدای تلق‌تلق]
‫- [مرد] خب؟ ‫- [ریمون] همه چی مرتبه.
‫اون جیغ دیگه چی بود؟
‫[مرد در رادیو] ‫ما شنوندگانمان به جهتِ تاخیری که...
‫در پخشِ کنسرتی از آلبرت هال به وجود آمد‫...
‫عذر‌خواهی می‌کنیم.
‫تلاشی مبنی بر ترورِ دیپلماتِ برجسته‌ی اروپایی، ‫جناب روپا ...
کسی که در کنسرت حضور داشت‫، رخ داد‫.
‫«تلاش»؟
‫به هر حال ما خوشحالیم که اعلام کنیم، تیری که شلیک شد‫...
‫صرفن زخمِ کوچکی بر گوشتِ بازوی ‫جنابِ روپا ایجاد کرد و...
‫و ایشان توانستند به خانه‌ی خود بازگردند.
‫هم‌اکنون توجه شنوندگان را برای ادامه‌ی کنسرت...
‫که مدتی است شروع شده، به آلبرت هال بازمی‌گردانیم‫.
‫این حتمن تقصیرِ اون زنیکه‌ایه که جیغ کشید.
?? [ ارکست در رادیو]
‫تعقیب شدی تا این‌جا؟
‫هیچ‌کی منو موقعِ ترکِ ساختمون ندید. ‫نمی‌تونم تعقیب شده باشم.
‫امیدوارم که درست بگی، به خاطرِ خودت‫...
‫و به خاطرِ بتیِ کوچولوی عزیزمون.
‫بقیه رو صدا کن.
‫ابوت تو رو صدا می‌زنه. ‪بدو‫.
??[ قطع صدا]
‫یه نگاهی بنداز.
[ پچ‌پچه‌ی مردم ]
‫- راه بازکنید لطفن. ‫- راه باز کنید لطفن.
‫به نظر می‌رسه که تا آخر شب این‌جا گرفتاریم.
‫[مرد] بیکر؟
‫گوش کن بیکر، می‌خوام بری اون‌ورِ خیابون، جلوی درِ اونا و در بزنی‫.
‫وقتی که در باز شد، سعی کن در باز بمونه تا ما بتونیم بیایم اون‌ور‫.
‫- فهمیدی؟ ‫- بله قربان.
[ شلیک گلوله ]
‫سریع باشید! بیاید بچه‌ها!
[ شلیکِ گلوله‌ها ]
[ جیغِ مردم ]
[ ادامه‌ی شلیکِ اسلحه ]
‫چیزی در موردِ اون خونه می‌دونی؟
‫در موردِ بچه چی؟ ‫هیچ ایده‌ای در موردِ این که اون توئه داری؟
‫من هیچ‌چی بیش‌تر از شما نمی‌دونم. ‫وای خدا، امیدوارم که اون تو نباشه.
‫تنها چیزی که من می‌دونم اینه که اونا رفتن به وپینگ‫...
- [ شلیک گلوله ] - [ شلکستن شیشه ]
[ ادامه‌ی شکسته شدن ]
‫- چه خبره؟ ‫- ما دستور داریم که این خیابون رو خالی نگه داریم.
‫منم دستور دارم که محموله‌ی خودمو خالی کنم.
[ ادامه‌ی شلیک اسلحه ]
‫- چیز بیش‌تری می‌دونست بینستید؟ ‫- نه قربان!
‫ما، اه...
‫ما نمی‌تونیم جلوی اونا با ‫با هفت‌تیر کارِ بیش‌تری بکنیم. ‫من می‌فرستم تا یه مقدار ریفل بیارن. ‫[ریفل: یک اسلحه‌ی دوربرد مثلِ تفنگِ سرپر]
‫- از کجا؟ ‫- چنتا خیابون پایین‌تر یه اسلحه فروشی هست. ‫من لوری رو فرستادم.
[ ادامه‌ی پچ‌پچه‌ها ]
[ ادامه‌ی شلیک اسلحه ]
‫- اینم ریفل‌ها قربان. ‫- خوبه.
‫آدمای مقابلِ خونه رو در یک راستا قرار بده.
‫- و سعی کن از طریقِ درای پشتی وارد بشی. ‫- بسیار عالی قربان.
‫تو مسئولیتِ شلیک رو به عهده بگیر. ‫من آدمام رو می‌فرستم پیشت.
‫و آدمای داخلِ خونه‌هایی که اشغال‌کردید رو هم از خونه‌ها خارج کنید‫.
‫بسیار عالی قربان. حیاط پشتیت کجاست؟
‫از طریقِ آشپزخونه. این طرف‫.
[ شلیک تفنگ]
گروه‌بان، یه سری از آدمات رو بزار طبقه‌ی اول همسایه‌ بغلی‫.
‫بقیشون رو هم من این‌جا فرماندهی می‌کنم. ‫بدویین. این ریفلِ کیه؟
‫[مرد] واسه من.
‫- چه... چه اتفاقی افتاده؟ ‫- شما باس خانوادتون رو از این جا خارج کنید.
‫ - من ازدواج نکردم. ‫- بهتر واسه شما.
بیرون منتظر باش. اون‌جا امن‌تره‫. ‫ما این داخل یه کاری داریم.
‫بهتون گفتم که بهتره که شما بیرون منتظر باشید.
‫من فقط اومدم ببینم که همه چی مرتبه یا نه!
- ??[نوت‌های پیاونو ] ‫- بسه دیگه
‫این پیانو قراضه است، ‫مالِ کنسرت که نیست.
‫اون پیانو بهمون موقعیتِ خوبی می‌ده. ‫بیاید بزاریمش اون‌ور.
‫[زن] خدای بزرگ، بیا این‌ور از کنارِ پنجره. ‫کشته‌می‌شی‌ها.
‫-اوه... ‫- شما باید این اتاق رو ترک کنید. پلیس می‌خواد بیاد این‌جا مستقر بشه‫.
تونیک‌هاتون رو در بیارین‫. ‫[تونیک: لباسِ کوتاه سربازهای انگلیسی]
‫بدونِ دید شلیک نکنید. تا وقتی که در موقعیتِ قرار بگیرید‫.
‫- وقتی صدای سوتِ منو شنیدید، شلیک کند. ‫- بله قربان.
بهتره که این دشکو ببرید اون ور‫. ‫یکمی کاورتون می‌کنه.
I've come straight off point duty. I could do with a bit of sleep on that myself. ‫[نتونستم ترجمه کنم]
‫- هنوزم گرمه‌ها! ‫- [غرغرکنان] آره... ‫به زنت می‌گم در موردِ این قضیه...
‫- آماده‌ای؟ ‫- یه دقه صب کن.
[ صفیرِ سوت ]
[ ادامه‌ی شلیک اسلحه ]
‫بیاید بچه‌ها
‫باس یه راهی باشه که داخلِ خونه بشیم.
‫همه‌ی این درهارو امتحان کنید. ‫بیاید بچه‌ها، این درهارو هم امتحان کنید.
‫- اینا قفل شدن قربان. ‫- بشکنیدشون.
‫برید، داغونشون کنید. برید.
‫اونا این تو هستن. همشون این توئن.
[ شلیکِ گلوله‌ها ]
‫مادام، اگر برید بالای خیابون اون‌جا امن‌تر خواهد بود.
[ فریاد]
‫وای خدا، کارِ ما دیگه این‌جا تمومه. ‫[نمی‌شه کاریش کرد]
[ ادامه‌ی شلیکِ اسلحه ]
‫- مهماتِ بیش‌تری می‌خوام. ‫- باشه، بگیر.
[ ادامه‌ی شلیک اسلحه ]
‫نه دیگه، من نیستم دیگه. ادامه نمی‌دم.
تو باس به خاطرِ ما ادامه بدی‫ و با اسلحه‌ای که من به سمتت گرفتم تو ادامه می‌دی‫.
[ ادامه‌ی شلیک اسلحه ]
‫ما باید شانسِ خودمون رو امتحان کنیم. ما باید راهِ فرارمون رو باز کنیم‫.
‫من هیچ‌وقت دستور ندادم که به اون پلیس اولیه شلیک ‫بشه.
حالا‫ مجبوریم که شانسمون رو با اون بچه...
‫امتحان و استفاده کنیم.
‫برو بیارش.
[صدای افتادن تپانچه ]
‫برو بیارش، باشه؟
‫من دخترک رو نزدیکِ خودم نگه می‌دارم...
‫پس اگه خواستن به من شلیک کنن، مجبورم به ‫اون هم شلیک کنن.
[ هم‌همه‌ی مردم ]
‫- اونا دیگه ندرتن به شلیک‌های ما پاسخ می‌دن قربان. ‫- خدای من، اون‌جا رو نگاه کن.
‫این بتیه!
[ ادامه‌ی شلیک اسلحه ]
‫- شلیک کردن رو متوقف کنید. ‫- [صفیر سوت]
‫سریع باش، اون مرد رو بزن.
‫نمی‌تونم قربان. ‫ممکنه به بچه صدمه بزنم.
[ شلیک گلوله ]
[ غریو کشیدنِ همه ]
‫دو تا مرد برن دنبالِ دخترک رو پشتِ بوم.
‫گروه‌بان، مراقبِ این باش.
‫بقیه‌تون هم با من بیاید.
[ دلینگ دلینگِ ساعت ]
[ شلیکِ گلوله ]
‫سلام عزیزِ دلم.
‫بیا عزیزم، حالت خوبه.
[ هق هق]
‫مامان این‌جاست، ببین. همه‌چیز درست شد عزیزم.
‫همه چیز درست شد.